Mięśnie odgrywają kluczową rolę w funkcjonowaniu ludzkiego organizmu. To dzięki nim możliwy jest ruch, utrzymanie prawidłowej postawy ciała, a także sprawne działanie wielu narządów wewnętrznych. Układ mięśniowy współpracuje z układem kostnym, nerwowym i krążenia, tworząc złożony mechanizm niezbędny do życia.
Funkcje mięśni w ludzkim organizmie
Funkcja ruchowa
Najbardziej oczywistą funkcją mięśni jest umożliwianie ruchu. Skurcze mięśni szkieletowych pozwalają nam chodzić, biegać, podnosić przedmioty czy wykonywać precyzyjne czynności, takie jak pisanie lub rysowanie. Bez sprawnie działających mięśni poruszanie się byłoby niemożliwe.
Utrzymanie postawy ciała
Mięśnie odpowiadają również za utrzymanie prawidłowej postawy ciała i stabilizację stawów. Nawet wtedy, gdy stoimy lub siedzimy nieruchomo, część mięśni pozostaje w ciągłym napięciu, zapobiegając upadkowi i przeciążeniom kręgosłupa.
Ochrona narządów wewnętrznych
Mięśnie pełnią także funkcję ochronną. Mięśnie brzucha i klatki piersiowej chronią narządy wewnętrzne przed urazami mechanicznymi, a mięśnie dna miednicy wspierają narządy jamy brzusznej.
Udział w procesach życiowych
Mięśnie gładkie biorą udział w wielu procesach niezbędnych do życia, takich jak trawienie, oddychanie czy regulacja ciśnienia krwi. Przykładowo, skurcze mięśni jelit umożliwiają przesuwanie treści pokarmowej, a praca mięśni oddechowych pozwala na wymianę gazową w płucach.
Produkcja ciepła
Podczas pracy mięśni wytwarzane jest ciepło, co pomaga w utrzymaniu stałej temperatury ciała. Drżenie mięśni w niskiej temperaturze jest naturalnym mechanizmem obronnym organizmu przed wychłodzeniem.
Mięśnie pełnią w ludzkim organizmie wiele niezwykle ważnych funkcji – od umożliwiania ruchu, przez ochronę narządów, aż po podtrzymywanie podstawowych procesów życiowych.
Miopatie i męczliwość mięśni
Miopatie to grupa chorób, których głównym objawem jest osłabienie i nieprawidłowe funkcjonowanie mięśni. W przebiegu miopatii dochodzi do uszkodzenia włókien mięśniowych, co prowadzi do zmniejszenia siły mięśni oraz trudności w wykonywaniu codziennych czynności, takich jak wchodzenie po schodach czy podnoszenie przedmiotów.
Jednym z częstych objawów chorób mięśni jest męczliwość mięśni, czyli szybkie pojawianie się zmęczenia podczas wysiłku.
Przewlekła męczliwość mięśni znacząco obniża jakość życia, ograniczając zdolność do pracy i aktywności fizycznej.
Co mówi totalna biologia o mięśniach ?
Z punktu widzenia totalnej biologii choroby nie są postrzegane jako wyłącznie problem fizyczny, lecz jako biologiczna reakcja organizmu na silny lub długotrwały konflikt emocjonalny.
Mięśnie w ujęciu totalnej biologii, jak cały układ ruchu opowiada o poczuciu własnej wartości
Według tego podejścia mięśnie są związane z:
- działaniem i ruchem w życiu,
- zdolnością do „pójścia do przodu”,
- reagowaniem, walką lub ucieczką.
Problemy mięśniowe mogą symbolizować sytuacje, w których człowiek:
- chce działać, ale nie może,
- czuje się zablokowany,
- jest zmuszony do wysiłku ponad swoje siły.
Miopatie
W totalnej biologii miopatie bywają interpretowane jako efekt:
- długotrwałego konfliktu „nie daję rady”,
- poczucia bezsilności,
- presji, by być silnym lub wydajnym mimo braku zasobów.
Osłabienie mięśni może być biologicznym „wycofaniem się” organizmu z ciągłej walki.
Męczliwość mięśni
Męczliwość mięśni według totalnej biologii wiąże się z:
- chronicznym przeciążeniem psychicznym,
- życiem „na rezerwach”,
- brakiem odpoczynku emocjonalnego,
- wewnętrznym przymusem działania mimo wyczerpania.
Organizm ma w ten sposób wysyłać sygnał:
„Zatrzymaj się, to dla mnie za dużo.”
Możliwe konflikty emocjonalne
- utrata własnej wartości – odnośnie ruchu, wykonywanego przez grupę mięśni np. mięśnie nóg: utrata własnej wartości w związku z niemożnością ucieczki;
- mięśnie rąk: obniżone poczucie własnej wartości w związku z niemożnością utrzymania czegoś lub obronienia się, objęcia kogoś …
- konflikt, w którym mięśnie nie są silne, sprawne, szybkie, ruchome, stabilizujące wystarczająco wytrzymałe
- Konflikt bezsilności – to uczucie bycia niewystarczająco dobrym – związany wysiłkiem fizycznym lub sportem, w połączeniu ze znaczeniem konkretnej części ciała.
- Spadek wartości z powodu własnej sprawności fizycznej.
„Nie jestem w stanie walczyć, obronić się, biec lub robić czegokolwiek” – szok, który wpłynie na mięśnie zaangażowane w konflikt spadku wartości i bezsilności.
Jeśli w dzieciństwie słyszeliśmy, że jesteśmy za słabi, że trzeba być ”rekinem”, zawsze walczyć o podium, że słabi nie mają siły przebicia w społeczeństwie, lub są nieprzydatni – możemy doświadczyć chwilowych lub długotrwałych problemów z układem ruchu.
Zgodnie z zasadą dwufazowości przebiegu Specjalnego Programu Biologicznego ( odsyłam do artykułu )
W aktywnej fazie konfliktu
Następuje zanik i osłabienie mięśni, w efekcie możemy zaobserwować
- osłabienie mięśni, spadek sprawności mięśni, ograniczenie funkcji: zmęczone nogi, problemy z chodzeniem, brak siły, niska wytrzymałość
- skurcze i bóle mięśni
- martwica, atrofia, osłabienie mięśni
W fazie zdrowienia – po rozwiązaniu konfliktu
- namnażanie się komórek mięśni, wypełnienie martwicy mięśni;
- obrzęk mięśni
- przyrost mięśni .
Możemy zaobserwować:
- zaburzenia czucia w muskulaturze – podobnie jak przy zakwasach
- bóle mięśni
- fibromialgia ( możliwa diagnoza)
W połowie fazy zdrowienia mogą wystąpić drgawki mięśni, skurcze mięśni, ataki padaczkowe
Funkcja i sprawność mięśni stopniowo ulega poprawie dopiero po kryzysie zdrowienia. Powolne cofanie się obrzęków. Mięśnie będą mieć tendencję przyrostową.
Jaki jest sens biologiczny?
Po zakończeniu fazy zdrowienia mięśnie są mocniejsze i sprawniejsze niż wcześniej, człowiek może lepiej radzić sobie z obciążeniami.
Uwaga– jeśli nie mamy wiedzy podstawowej w zakresie funkcjonowania naszego organizmu, objawy obserwowane w fazie zdrowienia mogą wywołać dodatkowe emocje – lęk, opór ( nie chcę tego, jestem chory, jestem coraz słabszy, moje ciało „zepsuło się”, nie mam siły ) . Opór i lęk mogą wywołać nowy aktywny konflikt, który nałoży się na fazę zdrowienia i wydłuży lub zablokuje fazę zdrowienia.
Ważne: totalna biologia nie jest uznawana za metodę naukową ani medyczną, a jej założenia nie zostały potwierdzone badaniami klinicznymi. Powyższy artykuł nie może być traktowany jako porada medyczna i nie zachęca do rezygnacji z wizyty u lekarza i leczenia.
Obraz autorstwa kjpargeter na Freepik